یاران همراه

محسن هم که رفتش ! جاش خیلی خالی هست !

بالاخره هر کسی باید بره دنبال زندگی و آیندش . این رسم روزگار هست !

امیدوارم هر چهارشنبه  ساعت ۷ عصر بتونم تعداد زیادی از شما ها رو ببینم!

همیشه همه ی رشته ها و همه ی ورودی های دانشگاه به صمیمیت و با حالی ورودی های کامپیوتر ۸۲ حسادت می کردن ! حسادت هم که نه . ولی تو کفش بودن ( خودمونی  گفتم دیگه )

یه کاری کنیم که باز هم همه تو کفش بمونن تا سال ها !!!!!!!

مخلص همتون هم هستم !

از محسن هم ممنونم که به من اعتماد کرد و این وظیفه رو بر عهده ی من گذاشت !!!!!

همتون رو می بینم این هفته !!!!